Showing posts with label កំណាព្យ. Show all posts
Showing posts with label កំណាព្យ. Show all posts

Friday, June 11, 2010

ទាសីភរិយា “​បទ​ពាក្យ​៨” (​រឿង​ពិត​)

- តាំងពី​ដឹងក្ដី​ពេញវ័យ​សិក្សា                        ខ្ញុំ​ទៅ​សាលា​ឧស្សាហ៍​ស្រូតរូត
មិន​ដើរ​ខុសផ្លូវ​រហេតរហូត                         សង្វាត​រៀនសូត្រ​ឡើង​ថ្នាក់​បន្ដរ​។



- ប្រឹងរៀន​បាន​ខ្ពស់​សម​ឈ្មោះ​ស្ដ្រី​ខ្មែរ              មាន​កិត្ដិយស​ដែរ​ថ្វី​ត្បិត​តែ​ក្រ
ពេល​បាន​ជួប​ស្នេហ៍​ស្មាន​តែ​បវរ                   គិត​ថា​គេ​ល្អ​ស្មោះស​ប្រតិព័ទ្ធ   ។



- ខ្ញុំ​ធ្វើ​ខាង​គយ​គេហ៍​ខាង​សេដ្ឋកិច្ច                   ស្មោះត្រង់​គ្មាន​ល្បិច​មាន​ត្រឹម​បៀវត្ស
រៀប​ការ​រួច​ភ្លាម​កកឈាម​ជូរ​ចត់                  រាល់ថ្ងៃ​ត្រូវមាត់​គេហ៍​ដៀល​ជេរ​ស្ដី  ។



- គេហ៍​ហាម​ឆ្លើយឆ្លង​ទាក់ទង​គ្រួសារ               ព្រោះ​មិន​ថ្លៃថ្លា​ដូច​ពូជ​គេហ៍​អី
ពូជ​គេហ៍​អ្នកមាន​ដូច​មេឃ​ឆ្ងាយ​ដី                 ខ្ញុំ​ជា​ទាសី​មិនមែន​ភរិយា   ។



- ប្រុស​សារជាតិ​ពិត​គំនិត​ជា​ស្រី                      រករឿង​បំភ្លៃ​រិះគន់​និន្ទា
សូ​ម្បី​លិខិត​អាពាហ៍ពិពាហ៍                        គេហ៍​មិន​នឹកនា​ធ្វើ​ជា​មិនដឹង ។



- រៀប​ការ​ត្រឹមត្រូវ​បែរ​ឥត​ខាន់ស្លា                   ខ្ញុំ​សួរ​ពេល​ណា​គេហ៍​ច្រឡោតខឹង
នៅផ្ទះ​គេហ៍​ហើយ​កុំ​ធ្វើ​ចេះ​ដឹង                    លើក​ស្ទួយ​ប៉ុណ្ណឹង​ត្រូវ​ដឹងគុណ​គេហ៍ ។



- ខ្ញុំ​ចាយ​ត្រឹមតែ​ប្រាក់ខែ​ខ្លួនឯង                      យក​មក​ចាត់ចែង​ត្បិតត្បៀត​ម្លេះ​ទេ
ដល់​ពេល​មានកូន​រឹត​ពិបាក​ទ្វេ                      ខ្វល់ចិត្ដ​រិះរេ​ចង្អៀត​ឱ​រ៉ា   ។



- សំបុត្រ​កំណើត​កូន​កើត​ក៏​គ្មាន                      ពេល​ធំ​ចូល​រៀន​ត្រូវ​គិត​យ៉ាងណា?
នឹក​ឡើង​តូចចិត្ដ​អាណិត​បុត្រា                     ម្ដេច​មាន​បី​តា​អាត្មា​និយម ?



- នៅ​ដល់​វ័យ​ច្រើន​ទើប​ព្រម​រៀប​ការ                  ស្វែង​យល់​សិក្សា​អំពី​សង្គម
គិត​ថា​កម្មក្រាស់​មិន​ធ្លាក់​លើ​ខ្ញុំ                     ឥឡូវ​ទុក្ខ​ធំ​យំ​ខ្សោះ​ទឹកភ្នែក  ។

(ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ កាសែតកោះសន្តិភាព)

ទំពាំង​ស្នង​ឬ​ស្សី - ទំពាំង​ខ​ជើង​ជ្រូក

បទ​ពាក្យ ប្រាំបី (​សូត្រ​បែប ប្រជាប្រិយ​)


១-​​វស្សា​ភ្លៀង​ធ្លាក់ ជាក់​ផ្សើម​ផ្សាំ​ដី​    ​           ​ស្រោច​គុម្ព​ឬ​ស្សី ទំញំង​ផ្ដួច​ផ្ដុំ

លូត​លៀន​លឿនលយ មាន​តូច​មាន​ធំ​    ​    ​ច្រូង​ច្រុះ​ជិតជុំ ប្រមុំ​ប្រមូល ។


២. ទំញំង​ធំ​ថ្លោស ដុះ​ក្នុង​បន្លា​    ​    ​    ​  ពិត​មាន​វាសនា បាន​សុខ​បាន​ស្រួល

ជា​ស្នង​ឬ​ស្សី បន្ដរ​ត្រកូល​    ​    ​        ​លូតលាស់​ធំមូល តរ​ពូជ​គង់វង្ស ។


៣. ទំញំង​ស្វិត​តូច ខូច​មិនសូវ​ល្អ​    ​    ​    ​     ក៏​អាច​កើត​ករ បន្ដរ​ផៅ​ពង្ស

ព្រោះ​មនុស្ស​មិន​ជីក ទើប​នៅ​បាន​គង់​    ​    ​ទើប​ឬ​ស្សី​វង្ស គុម្ព​រឹត​រីកសាយ ។


៤. ទំញំង​ធំ​ថ្លោស ដុះ​ជាយ​ខាង​គុម្ព     ​         ​ពិត​មិន​សុខុម ជុំរុំ​សប្បាយ

ចបជីក​មនុស្ស​គាស់ កាច់​កាប់​កកាយ​    ​    ​ទំញំង​អន្ដរាយ លែង​កើត​ឬ​ស្សី ។


៥. ទំញំង​ជាយ​គុម្ព ផ្ដុំ​សម្រាប់​មនុស្ស​    ​    ​ទាំងស្រី​ទាំងប្រុស ជីក​ជ្រាត់​រាល់ថ្ងៃ

គេ​ថា​ទំញំង គឺ​ស្នង​ឬ​ស្សី​    ​    ​                 ​កាលទេស​ជួន​អី ប៉ះ​ខ​ជើង​ជ្រូក ។
(ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ កាសែតកោះសន្តិភាព)

Saturday, June 5, 2010

ព្រៃ​ក្នុង​មនុ​ស្ស “​បទ​កាកគតិ​”

- សត្វរ​ស់ពឹង​ព្រៃ             មនុស្ស​ពឹង​សំដី             ដោះស្រាយ​បញ្ហា
ពាក្យពេចន៍​ទន់ភ្លន់         ពិ​រោះ​ពិសារ                ឆ្គាំឆ្គង​ម្ដេច​ម្ដា          លើ​ការ​អប់រំ ។
- សីល​ធ​ម៍​រស់នៅ             ជួយ​កែតម្រូវ              លើក​ស្ទួយ​សង្គម
តែ​មាន​អ្នកខ្លះ               បែរជា​និយម              ទុក​ខ្លួន​ជា​ធំ              តាម​ម​ហិ​ឆ្ឆិ​តា​។
- ធ្វើ​ខុស​ទំនង                 សំដី​ជួរ​ជង                  មាន​តែ​ហឹ​ង្សា
ស្មានថា​ខ្លួនឯង              រែង​ខ្ពស់​អស្ចារ្យ            ដំកើង​អាត្មា             ថា​មាន​តែ​អញ ។
- ខ្លះ​អាង​អំណាច              ឬក​ពារ​កោងកាច         មិន​ដែល​ព្រម​ចាញ់
ដល់​គេ​រិះគន់                 កើត​ចិត្ដ​ខឹង​ខ្នា​ញ់          ចង់​បោះ​ចង់​បាញ់         ឱ្យ​គេ​វិនាស ។
- ជន​បាត​សង្គម                គ្មាន​គេ​និយម              គេ​ស្អប់​គេ​ជៀស
តែ​មនុស្ស​បែប​នេះ           មាន​ច្រើន​តែ​ពាស        យក​ដោត​ជន្លាស        ក៏​មិន​អស់​ផង ។
- ចិត្ដ​ដូច​សំដី                    ទ្រើស​ពាល​អប្រិ៍យ       នាំ​ក្ដី​មួរ​ហ្មង
សម្ដី​អ្នកលេង                 គ្រោតគ្រាត​កន្លង         ហារ​ស្ដី​ម្ដង​ៗ            គេ​ទាស់​ហរ​ទ័យ​។
- ចាស់​ៗ​ហៅ​ថា               “​ជា​ពាក្យបាតផ្សារ        ជា​ភាសា​ព្រៃ​”
រស់​ក្នុង​សង្គម                 មិន​ដូច​គេ​អី                បែកឆ្វេង​ទីទៃ          សំដី​សាមាន្យ ។
- មនុស្ស​ជាប់​ក្នុង​ព្រៃ          គេ​អាច​លក​លៃ            ជួយ​រំដោះ​បាន

តែព្រៃ​ក្នុង​មនុស្ស            ជា​គ្រោះ​រំខាន             តោងទាម​ជាប់​ប្រាណ   ជួយ​មិន​បាន​ទេ​។

ដោយ  ព្រុំ     គឹ​ម    ជឿន       prumkimchoeun@gmail.com

(ដកស្រង់ចេញពីគេហទំព័រ កាសែតកោះសន្តិភាព)